Kościół pod wezwaniem Jezusa Miłosiernego w Drzeńsku wzniesiony zastał ze starannie obrobionej kostki granitowej w I ćwierci XIV wieku. Pierwotnie był romańskim kościołem salowym, o czym świadczy część wschodnia kościoła z wysmukłymi oknami w ścianie szczytowej oraz dolna część zakrystii. Gotycki kościół w Drzeńsku z elementarni romańskimi został w XV - XVI wieku gruntownie przebudowany, czego świadectwem jest zachodnia oskarpowana cześć korpusu z nieobrobionego granitu. W czasie XVIII wiecznej przebudowy zmieniono zwieńczenie okien i dobudowano od strony południowej ceglaną kruchtę. W wieku XIX dobudowano wieżę.
Po II wojnie światowej kościół w Drzeńsku został odbudowany i ponownie pełni funkcję kościoła katolickiego. Jest kościołem orientowanym, salowym na rzucie prostokąta z prostokątną zakrystią od północy i kwadratową zbudowaną z cegły kruchtą od południa. Od strony zachodniej stoi dobudowana w XIX weku wieża z cegły, w której znajduje się wejście do kościoła. Hełm wieży pokryty jest blachą cynkową a korpus kościoła przykryty dachem siodłowym z dachówki. Wnętrze kościoła przykryte drewnianym stropem belkowym jest otynkowane i pomalowane. Posadzka w kościele jest lastrykowa.
Wyposażenie kościoła w Drzeńsku jest współczesne i pochodzi z lat 70 - 80 tych XX wieku. Kościół w Drzeńsku znajduje się na Lubuskim Szlaku Romańskim pogranicza lubusko - brandenburskiego.
Źródło: Tablica informacyjna szlaku św. Jakuba
